Rozdział 8

* Oczami Vanessy *

Ten dzień był bardzo męczący. Przez ten tydzień będę pracowała sama, bo Eryka ma tygodniowe zwolnienie. Biegałam od stolika do stolika. Zaayn powiedział, że w tym tygodniu zapłaci mi trochę więcej niż zwykle. O godzinie 17 zamknęłam restaurację i ruszyłam w stronę domu James'a. Po 40 minutach byłam już na miejscu. Przywitałam się i poszłam na górę wziąć prysznic. Państwo Maslow to bardzo mili i sympatyczni ludzie. Ciągle chodzą uśmiechnięci. Powiedzieli, że mogę tu mieszkać ile tyylko chcę, ponieważ im to nie przeszkadza a nawet miło im jest mnie gościć. Jestem im bardzo wdzięczna za to, że mi pomagają. Po kąpieli wtuliłam się w miękką kołdrę. Nie mogłam jednak zasnąć, wciąż myślałam o tym co powiedział mi mój ojciec wczorajszej nocy. Postanowiłam się przejść. Poszłam do pokoju James'a. Zapukałam.

J:Proszę

V:Siemka maleńki co porabiasz?

J:A nudy, a ty co tam chciałaś?

V:Nie mogę zasnąć wciąż myśle o Louisie - Holly i James byli moimi najlepszymi przyjaciółmi, wiedzieli o mnie wszystko, więc to także im powiedziałam.

J:Maleńka nie smuć się, to nie twoja wina. Najwidoczniej nie był zbyt dobrym bratem skoro się od ciebię, że tak powiem odciął.

Chodź - pokazał miejsce na łóżku obok siebie. On także leżał pod cipła kołdrą, tylko, że w samych bokserkach. Usiadłam obok niego chowając nogi. 

V:Mógłbyś mi pożyczyć na chwilę laptopa?

J:Jasne, następnym razem nie pytaj tylko bierz - weszłam na facebook'a i na pierwszym poście było zdj Louis'a, a ciekawym opisem, a mianowicie: "Nie zawsze wszystko układa się tak jak byśmy chcieli". Zawsze miał rację, umiał mi pomóc. Kochałam te nasze rozmowy. Ciekawe jaki jest teraz? Czy śmieje się nadal w ten sam sposób? Jak układa mu się z Elą? Tęsknię za nim, za nimi wszystkimi. Za babcią, znajomymi, kuzynami. Chciałabym móc tam jechać, teraz nawet zaraz. Tylko, żeby to wszystko było takie łatwe i proste jak się mówi. Polubiłam to i jeszcze kilka innych zdjęć, popisałam ze znajomymi z Polski i wylogowałam się. 

V:Dzięki - powiedziałam podając laptopa James'owi.

J:Nie ma za co. Pamiętaj, że na minie zawsze możesz liczyć i walić o każdej porze dnia czy nocy

V: Dziękuje - powiedziałam posyłając mu ciepły uśmiech, który od razu odwzajemnił. 

J:To co maleńka, na rozluźnienie atmosfery może jakiś film?

V:Spoczko - wybraliśmy  jakąś komedię romantyczną. 

***

Otworzyłam niechętnie oczy, był już ranek, jednak nie byłam w pokoju gościnnym.

Wstałam i wyszłam na korytarz. Poszłam do "mojego" pokoju. Weszłam i zauważyłam na łóżku śpiącego James'a. Wzięłam cicho telefon, była 6:40.

Wzięłam bieliznę i ubrania i podążyłam do łazienki. Po kąpieli miałam jeszcze 20 minut do wyjścia. Do pracy miałam na godzinę 8:00 więc wychodziłam zazwyczaj o 7:30, ale dom państwa Maslow był oddalony od mojego o 4km, więc wychodziłam o godzinie 7:40.

Gdy zeszłam na dół, przy stole siedzieli: pani Emili i pan Tom.

E:Witaj Vanessa, już wstałaś?

V:Dzień dobry, tak bo spiesze się do pracy.

T:Chodź zjesz coś - powiedział po czym pokazał na stół który wypełniony był pysznymi kanapkami, kawą i herbatą.

V:Nie dziękuję nie jestem głodna.

E:Idziesz do pracy na pusty żołądek? 

V: Ja nigdy nie jadłam śniadania, przyzwyczaiłam się już.

J:Kto nie chce jeść śniadania? - spytał James, który właśnie schodził z góry.

V:O wstał nasz śpioch - uśmiechnęłam się do niego.

J:Jaki śpioch jest dopiero 7:50, a ja mam na 8:30.

V:Co? Już tak późno? Spóźnię się do pracy - pobiegłam do korytarza i zaczęłam ubierać szpilki. Ogólnie uwielbiam buty na obcasie. 

J:Łap kanapke, nie spiesz się podwiozę cię.

V:Nie kłopocz się, a kanapki nie zjem, bo nie jestem głodna.

J:Ze mną się kłócisz?

V:Tak

J:Ze mną nie wolno się kłócić.

V:Tak? A to dlaczego? - wstałam i przejżałam się w lustrze. 

J:Bo nie podwiozę cię do pracy.

V:I tak bym nie skorzystała. 

J:Pewna jesteś, że nie?

V:Na sto procent 

J:No cuż nie chcę, ale muszę uparciuchu - w tym samym momęcie żucił na moją bluzkę kanapkę z dżemem truskawkowym

V:Pojebało cię? Muszę iść się teraz przebrać Teraz to na pewno nie zdąże.

J:Czyli jednak skorzystarz z mojej propozycji?

V:Idz odpalać samochód ja zaraz zejde - pobiegłam na górę, wyjęłam z szafki te ubrania i założyłam w szybkim tępie na siebie. 

Zbiegłam na dół łapiąc w locie tylko telefon. Spojrzałam na wyświetlacz  była już 7:57

Wybiegłam na dwór i szybko wsiadłam do samochodu który stał na chodniku. 

J:Uuu szybka jesteś. Zajęło ci to całą minutę i 34sekundy.

V:Haha bardzo śmieszne. Pamiętaj, że to twoja wina i kiedyś się odwdzięczę.

J:Mam się bać?

V:Powinieneś - w tym samym momęcie podjechaliśmy pod Nando's.

V:Dzięki, pa

J:Jak to? Nie pożegnasz się? - cmoknęłam go, jednak on złapał moją głowę i pogłebił nasz pocałunek. Nie wiem czemu, ale wpóściłąm jego jezyk, po czym zaczęliśmy nimi wirować. Było cudnie. Gdy nagle nasz pocałunek przerwało pukanie do szyby. Wystraszyłam się trochę i  odwróciłam by zobaczyć kto to.

Za szybą stał nie kto inny jak Zayn

V:Pa. - powiedziałam James'owi i wyszłam z samochodu, który po chwili odjechał.

Z:Vanesso już jest 8:05 a restauracja jeszcze zamknięta?

V:Przepraszam spóźniłam sie -po tych słowach zauważyłam, że obok niego stoi Niall - mój adwokat. Jutro mam rozprawę i trochę się denerwuje.

Z:NO właśnie spóźnień nie toleruje.

V:Przepraszam to się więcej nie powtórzy, po prostu zaspałam - skłamałam.

Z:Tak ja właśnie widzę jaki był powód twojego spóźnienia, tylko gdybyś mogła to spotykaj się ze swoim chłopakiem po godzinach pracy dobrze? - po tych słowach na ustach Niall'a zauważyłam lekki uśmiech.

V:T..to nie jest mój chłopak

Z:JAsne, a teraz czy mogłabyś już otworzyć Nando's?

V:Oczywiście - weszłam do środka i zaczęłam zdejmować stoliki a Zayn poszedł do swojego gabinetu. Mówiąc Horanowi, że zaraz wróci. Niall ku mojemu zdziwieniu zaczął mi pomagać. 

V:Nie zdejmuj, sama sobie poradzę

N:Spoko, ja pozdejmuje, a ty idz sie przebierz bo Zayn nie jest zbyt zadowolony.

V:Ok, dzięki - poszłam na zaplecze i się przebrałam. Dzisiaj było strasznie gorąco.

Wróciłam na salę. Malik jeszcze nie wrócił. Niall siedział już wygodnie przy jednym ze stolików, ponieważ nikogo jeszcze nie było.

N:Może wybrałabyś się na basen dziś po pracy, bo bardzo gorąco? Oczywiście jeżeli twój chłopak się zgodzi.

V:Kurwa to nie jest mój chłopak i nigdy nim nie będzie.

N:Oczywiście..

V:Oczywiście nie moja wina, że mi nie wieżysz

N:A dziwisz się? Całujesz się z jakimś chłopakiem ale to nie jest nikt więcej tylko kolega

V:Jest kimś więcej - po jego minie można było rozczytać rozczarowanie.

V:James to mój przyjaciel i nie pozwolę by jakiś piepszony pocałunek to zepsół.

N:Okey, okey nie denerwuj się tak - wtedy do pomieszczenia wszedł pierwszy klient. 

V:Dzień dobry, co podać? - spytałam podchodząc do stolika.

-Hmmm może sernik i kawe rozpuszczalną.

V:Dobrze już się robi - poszłam za ladę by umieścić na tacy zamówione pyszności. 

V:Proszę

-Dziękuję - już miałam odchodzić gdy chwycił mnie za nadgarstek, odwróciłam się.

V:Czy jeszcze coś?

-Czy pracuje tu może Eryka Zborowska? - kurwa kto to był i co chciał od Eryki?

V:A kim pan dla niej jest?

-Kolegą

V:Aha, tak Eryka tutaj pracuje tylko nie będzie jej w tym tygodniu, ponieważ ma zwolnienie.

-Jest chora?

V:Hmmm można tak powiedzieć.

-Aha, dobrze dziękuję

V:Do usług - uśmiechnęliśmy się do siebie i ruszyłam z powrotem do lady. Po kilku sekundach dołączył do mnie Niall. 

N:TO jak z tym basenem?

v:No nie wiem czy iść z człowiekiem który wymyśla własne historie i myśli, że wszystko wie.

N:Oj nie gniewaj się już. Przepraszam - spojżałam na niego, miał takie wciągające niebieskie oczy, w które mu patrzyłam. Po chwili jednak się ocknęłam, ponieważ Zayn znacząco chrząknął. Horan jednak nie spuszczał ze mnie wzroku, a ja czułam że się rumienię.

N:To jak z tym basenem?

V:No dobra, ale moge przyjść ze znajomymi?

N:Jasne, ja też kogoś wezmę.

V:Okey więc do zobaczenia o 17.

N:Do zobaczenia - wyszli z restauracji i zniknęli gdzieś za rogiem.

Zauważyłam wtedy, że ciągle patrzy na mnie ten klient. Miał zielone oczy i brązowe lekko kręcone włosy. Czułam, że go kojarze, ale nie wiedziałam skąd.

Po chwili jednak przypomniało mi się, że widziałam go wtedy w autobusie razem z Eryką.

Przyszli następni klienci, był straszny gwar. Loczek zapłacił i wyszedł bez słowa, o godzinie 16:40 skończyłam pracę. Podążyłam szybko w stronę domu, w drodze dzwoniąc do Holly i Eryki.

V:Siemka, jak tam się czujesz?

E:Hejka, a spoko, już lepiej, tylko mi się strasznie nudzi.

V:O to bardzo dobrze się składa, ponieważ wybieram się na basen idziesz ze mną?

E:Teraz? O tej porze?

V:Nom, dopiero skończyłam pracę.

E:No dobra gdzie i za ile?

V:Spotkajmy się przy Nando's za 20 mminut ok?

E:Ok, to do zobaczenia. 

Tak samo rozmawiałam z Holly. Postanowiłam, że nie będę brała James'a bo znowu się z kimś o niego pokłócę.

Weszłam do domu pakując najpotrzebniejsze rzzeczy i ruszyłam w stronę restauracji. 

Po 10 minutach byłam na miejscu. 

E:Hej

V:No siemka - cmoknęłyśmy sie na przywitanie w policzek i ruszyłyśmy w stronę basenu. Dziś było na prawde gorąco. W cieniu były 34 stopnie.

Gdy byłyśmy już na miejscu zauważyłyśmy na korytarzu Holly. Poszłyśmy się przebrać. Po kilku minutach siedziałyśmy już w wodzie. Szukałam wzrokiem Niall'a. Byli po drugiej stronie basenu więc podążyłam w tamtą stronę, a dziewczyny za mną.

V:Hejka 

N:Cześć - ku mojemu zdziwieniu obok Niall'a siedział ten sam chłopak który był dziś w restauracji. Znali się? To dlaczego nie odzywali się wtedy do siebie?

N:To jest Harry, Zayna to już znacie.

V:Miło poznać jestem Vaness'a a to Holly i 

H:I Eryka - dokończył za mnie brunet, patrząc na Zborowską. Obydwoje patrzyli sobie w oczy, nastała chwila ciszy.

Z:Miło cię poznać Holly - gdy po chwili odezwał się Zayn.

Ho:Mnie również miło cię poznać, znaczy was wszystkich, ale jak ty masz na imie?

N:Ach przepraszam jestem Niall nie przedstawiłem się.

Siedzielśmy tak dłuższą chwilę i rozmawialiśmy gdy naglę z zaskoczenia Harry wybuchnął pomysłem.

H:Urządźmy wyścigi.

V:Yy to nie jest dobry pomysł.

H:TO jest bardzo dobry pomysł. 

V:To ja nie biorę udziału.

N:Czemu?

V:Nie umiem pływać - po ich minach można było rozczytać zaskoczenie, gdy zaraz po tym wszyscy buchnęli ogromnym śmiechem a ja znowu przy obecności Niall'a zalałam się rumieńcem.

N:Spoko, to wy zacznijcie, a ja nauczę Vanessę pływać.

V:Nie, ja popatrzę, pływaj - rozkazałam jednak Horan chwycił mnie za rękę i pociągnął za sobą na sam środek zbiornika. Przeszły mnie dreszcze. Niall naprawde nie musisz, ja... ja popatrze.

N:Nie marudź tylko się połóż i odpręż.

V:Boję się.

N:Czego?

V:Że się zachłystnę.

N:Nie masz się czego bać podrzymuje cię pod wodą.

V:Mnie tak szybko nie nauczysz.

N:Spokojnie mamy jeszcze 2 godziny - uśmiechnęliśmy się do siebie. 

Położyłam się powoli na wodzie gdy nagle zostałam zalana wodą jakby ktoś polał mnie nią z wiadra. 

N:Harry debilu uwarzaj - wydarł się na niego gdy ja w tym czasie chłystałam się wodą.

N:Już dobrze, spokojnie - mówił głaszcząć mnie po plecach, po czym znowu przeszły mnie ciarki. 

V:Przepraszam Niall, ale ta nauka już dzisiaj chyba nic nie da. 

N:Cóż też tak stwierdzam, bo przy nich nic się nie da sensownego zrobić. Wybuchnęliśmy śmiechem na co tylko Holly z początku basenu krzyczła

Ho:Gołąbki chodźcie do nas!!! 

Spojrzałam na Horan'a który właśnie zalał się rumieńcem, czyli nie tylko ja tak oddziaływałam. Gdy doszliśmy do nich siedziałam obok Niall'a i Eryki.

Z:Okey teraz twoja kolej Eryka.

E:SPoko, zobaczycie że będę najlepsza.

H:Chciałabyś...  - po raz drugi wybuchnęliśmy śmiechem. 

Eryka przepłynęła całą długość basenu.

Z:Ej ludzie ona jak na razie ma najlepszy wynik.

H:Co? JAk to możliwe, jest lepsza ode mnie?

V:Oj Harry nie przejmuj się.

Przepłynęli już Harry, Zayn, Eryka i Holly. 

Ho:Niall twoja kolej

N:Nie ja się nie ścigam.

E:No dawaj!

N:Nie, zostawie Vanessy samej - spojrzałam na niego, a on lekko się uśmiechnął i znowu zarumienił. 

Z:Wymiękasz?

V:Idź Niall, spokojnie dam sobie rade nie jestem małym dzieckiem.

N:Na pewno?

V:Tak, spokojnie idź.

Z:Do pływu gotowy start - powiedział Zayn z czego zczęliśmy się śmiać.

Ho:Do "pływu"? Nowe słowo?

Z:Tak - powiedział bardzo dumnym siebię głosem.

Gdy Niall już dopłynął, Malik spojżał na czasomierz. 

Z:NO cóż mamy dwa pierwsze miejsca, Eryka i Niall mają taki sam czas.

H:Kurwa!!! 

Horan znowu był obok mnie, tylko tym razem obejmując mnie ramieniem.

V:Gratulacje - powiedziałam cicho by nikt więcj tego nie usłyszał. Niall spojrzał na mnie i szeroko się uśmiechnął, szepcząc mi do ucha 

N:Dziekuje - i kurwa znowu przeszły mnie ciarki, czemu on tak na mnie działa?

H:Kiedy rewanż?

Ho:W sobotę?

E:Nie ja w sobotę nie mogę, bo ide na wyścigi.

V:O kurwa ja też chcę!!!

E:No właśnie wieć raczej już nas dwie macie z głowy.

N:Trzy osoby bo ja też się wybieram.

H:I ja również.

V:Tak więc cóz, może niedziela?

Z:Nom, okey to o 14?

N:Spoko. 

Została nam jeszcze godzina...

_________________________________________________________________________________

Wstawiam rozdział Oli bo jest chwilowo niedyspozycyjna :)  Miłego czytania :) Do zobaczenia :)

xPaula