Ten
dzień był bardzo męczący. Przez ten tydzień będę pracowała sama, bo Eryka ma
tygodniowe zwolnienie. Biegałam od stolika do stolika. Zaayn powiedział, że w
tym tygodniu zapłaci mi trochę więcej niż zwykle. O godzinie 17 zamknęłam
restaurację i ruszyłam w stronę domu James'a. Po 40 minutach byłam już na
miejscu. Przywitałam się i poszłam na górę wziąć prysznic. Państwo Maslow to
bardzo mili i sympatyczni ludzie. Ciągle chodzą uśmiechnięci. Powiedzieli, że
mogę tu mieszkać ile tyylko chcę, ponieważ im to nie przeszkadza a nawet miło
im jest mnie gościć. Jestem im bardzo wdzięczna za to, że mi pomagają. Po
kąpieli wtuliłam się w miękką kołdrę. Nie mogłam jednak zasnąć, wciąż myślałam
o tym co powiedział mi mój ojciec wczorajszej nocy. Postanowiłam się przejść.
Poszłam do pokoju James'a. Zapukałam.
J:Proszę
V:Siemka
maleńki co porabiasz?
J:A
nudy, a ty co tam chciałaś?
V:Nie
mogę zasnąć wciąż myśle o Louisie - Holly i James byli moimi najlepszymi
przyjaciółmi, wiedzieli o mnie wszystko, więc to także im powiedziałam.
J:Maleńka
nie smuć się, to nie twoja wina. Najwidoczniej nie był zbyt dobrym bratem skoro
się od ciebię, że tak powiem odciął.
Chodź -
pokazał miejsce na łóżku obok siebie. On także leżał pod cipła kołdrą, tylko,
że w samych bokserkach. Usiadłam obok niego chowając nogi.
V:Mógłbyś
mi pożyczyć na chwilę laptopa?
J:Jasne,
następnym razem nie pytaj tylko bierz - weszłam na facebook'a i na pierwszym
poście było zdj Louis'a, a ciekawym opisem, a mianowicie: "Nie zawsze
wszystko układa się tak jak byśmy chcieli". Zawsze miał rację, umiał mi
pomóc. Kochałam te nasze rozmowy. Ciekawe jaki jest teraz? Czy śmieje się nadal
w ten sam sposób? Jak układa mu się z Elą? Tęsknię za nim, za nimi wszystkimi.
Za babcią, znajomymi, kuzynami. Chciałabym móc tam jechać, teraz nawet zaraz.
Tylko, żeby to wszystko było takie łatwe i proste jak się mówi. Polubiłam to i
jeszcze kilka innych zdjęć, popisałam ze znajomymi z Polski i wylogowałam
się.
V:Dzięki
- powiedziałam podając laptopa James'owi.
J:Nie
ma za co. Pamiętaj, że na minie zawsze możesz liczyć i walić o każdej porze
dnia czy nocy
V:
Dziękuje - powiedziałam posyłając mu ciepły uśmiech, który od razu
odwzajemnił.
J:To co
maleńka, na rozluźnienie atmosfery może jakiś film?
V:Spoczko
- wybraliśmy jakąś komedię romantyczną.
***
Otworzyłam
niechętnie oczy, był już ranek, jednak nie byłam w pokoju gościnnym.
Wstałam
i wyszłam na korytarz. Poszłam do "mojego" pokoju. Weszłam i
zauważyłam na łóżku śpiącego James'a. Wzięłam cicho telefon, była 6:40.
Wzięłam
bieliznę i ubrania i podążyłam do łazienki. Po kąpieli miałam jeszcze 20 minut
do wyjścia. Do pracy miałam na godzinę 8:00 więc wychodziłam zazwyczaj o 7:30,
ale dom państwa Maslow był oddalony od mojego o 4km, więc wychodziłam o
godzinie 7:40.
Gdy
zeszłam na dół, przy stole siedzieli: pani Emili i pan Tom.
E:Witaj
Vanessa, już wstałaś?
V:Dzień
dobry, tak bo spiesze się do pracy.
T:Chodź
zjesz coś - powiedział po czym pokazał na stół który wypełniony był pysznymi
kanapkami, kawą i herbatą.
V:Nie
dziękuję nie jestem głodna.
E:Idziesz
do pracy na pusty żołądek?
V: Ja
nigdy nie jadłam śniadania, przyzwyczaiłam się już.
J:Kto
nie chce jeść śniadania? - spytał James, który właśnie schodził z góry.
V:O
wstał nasz śpioch - uśmiechnęłam się do niego.
J:Jaki
śpioch jest dopiero 7:50, a ja mam na 8:30.
V:Co?
Już tak późno? Spóźnię się do pracy - pobiegłam do korytarza i zaczęłam ubierać
szpilki. Ogólnie uwielbiam buty na obcasie.
J:Łap
kanapke, nie spiesz się podwiozę cię.
V:Nie
kłopocz się, a kanapki nie zjem, bo nie jestem głodna.
J:Ze
mną się kłócisz?
V:Tak
J:Ze
mną nie wolno się kłócić.
V:Tak?
A to dlaczego? - wstałam i przejżałam się w lustrze.
J:Bo
nie podwiozę cię do pracy.
V:I tak
bym nie skorzystała.
J:Pewna
jesteś, że nie?
V:Na
sto procent
J:No
cuż nie chcę, ale muszę uparciuchu - w tym samym momęcie żucił na moją bluzkę
kanapkę z dżemem truskawkowym
V:Pojebało
cię? Muszę iść się teraz przebrać Teraz to na pewno nie zdąże.
J:Czyli
jednak skorzystarz z mojej propozycji?
V:Idz
odpalać samochód ja zaraz zejde - pobiegłam na górę, wyjęłam z szafki te
ubrania i założyłam w szybkim tępie na siebie.
Zbiegłam
na dół łapiąc w locie tylko telefon. Spojrzałam na wyświetlacz była już
7:57
Wybiegłam
na dwór i szybko wsiadłam do samochodu który stał na chodniku.
J:Uuu
szybka jesteś. Zajęło ci to całą minutę i 34sekundy.
V:Haha
bardzo śmieszne. Pamiętaj, że to twoja wina i kiedyś się odwdzięczę.
J:Mam
się bać?
V:Powinieneś
- w tym samym momęcie podjechaliśmy pod Nando's.
V:Dzięki,
pa
J:Jak
to? Nie pożegnasz się? - cmoknęłam go, jednak on złapał moją głowę i pogłebił
nasz pocałunek. Nie wiem czemu, ale wpóściłąm jego jezyk, po czym zaczęliśmy
nimi wirować. Było cudnie. Gdy nagle nasz pocałunek przerwało pukanie do szyby.
Wystraszyłam się trochę i odwróciłam by zobaczyć kto to.
Za szybą
stał nie kto inny jak Zayn
V:Pa. -
powiedziałam James'owi i wyszłam z samochodu, który po chwili odjechał.
Z:Vanesso
już jest 8:05 a restauracja jeszcze zamknięta?
V:Przepraszam
spóźniłam sie -po tych słowach zauważyłam, że obok niego stoi Niall - mój
adwokat. Jutro mam rozprawę i trochę się denerwuje.
Z:NO
właśnie spóźnień nie toleruje.
V:Przepraszam
to się więcej nie powtórzy, po prostu zaspałam - skłamałam.
Z:Tak
ja właśnie widzę jaki był powód twojego spóźnienia, tylko gdybyś mogła to
spotykaj się ze swoim chłopakiem po godzinach pracy dobrze? - po tych słowach
na ustach Niall'a zauważyłam lekki uśmiech.
V:T..to
nie jest mój chłopak
Z:JAsne,
a teraz czy mogłabyś już otworzyć Nando's?
V:Oczywiście
- weszłam do środka i zaczęłam zdejmować stoliki a Zayn poszedł do swojego
gabinetu. Mówiąc Horanowi, że zaraz wróci. Niall ku mojemu zdziwieniu zaczął mi
pomagać.
V:Nie
zdejmuj, sama sobie poradzę
N:Spoko,
ja pozdejmuje, a ty idz sie przebierz bo Zayn nie jest zbyt zadowolony.
V:Ok,
dzięki - poszłam na zaplecze i się przebrałam. Dzisiaj było strasznie gorąco.
Wróciłam
na salę. Malik jeszcze nie wrócił. Niall siedział już wygodnie przy jednym ze
stolików, ponieważ nikogo jeszcze nie było.
N:Może
wybrałabyś się na basen dziś po pracy, bo bardzo gorąco? Oczywiście jeżeli twój
chłopak się zgodzi.
V:Kurwa
to nie jest mój chłopak i nigdy nim nie będzie.
N:Oczywiście..
V:Oczywiście
nie moja wina, że mi nie wieżysz
N:A
dziwisz się? Całujesz się z jakimś chłopakiem ale to nie jest nikt więcej tylko
kolega
V:Jest
kimś więcej - po jego minie można było rozczytać rozczarowanie.
V:James
to mój przyjaciel i nie pozwolę by jakiś piepszony pocałunek to zepsół.
N:Okey,
okey nie denerwuj się tak - wtedy do pomieszczenia wszedł pierwszy
klient.
V:Dzień
dobry, co podać? - spytałam podchodząc do stolika.
-Hmmm
może sernik i kawe rozpuszczalną.
V:Dobrze
już się robi - poszłam za ladę by umieścić na tacy zamówione pyszności.
V:Proszę
-Dziękuję
- już miałam odchodzić gdy chwycił mnie za nadgarstek, odwróciłam się.
V:Czy
jeszcze coś?
-Czy
pracuje tu może Eryka Zborowska? - kurwa kto to był i co chciał od Eryki?
V:A kim
pan dla niej jest?
-Kolegą
V:Aha,
tak Eryka tutaj pracuje tylko nie będzie jej w tym tygodniu, ponieważ ma
zwolnienie.
-Jest
chora?
V:Hmmm
można tak powiedzieć.
-Aha, dobrze
dziękuję
V:Do
usług - uśmiechnęliśmy się do siebie i ruszyłam z powrotem do lady. Po kilku
sekundach dołączył do mnie Niall.
N:TO
jak z tym basenem?
v:No
nie wiem czy iść z człowiekiem który wymyśla własne historie i myśli, że
wszystko wie.
N:Oj nie
gniewaj się już. Przepraszam - spojżałam na niego, miał takie wciągające
niebieskie oczy, w które mu patrzyłam. Po chwili jednak się ocknęłam, ponieważ
Zayn znacząco chrząknął. Horan jednak nie spuszczał ze mnie wzroku, a ja czułam
że się rumienię.
N:To jak
z tym basenem?
V:No
dobra, ale moge przyjść ze znajomymi?
N:Jasne,
ja też kogoś wezmę.
V:Okey
więc do zobaczenia o 17.
N:Do
zobaczenia - wyszli z restauracji i zniknęli gdzieś za rogiem.
Zauważyłam
wtedy, że ciągle patrzy na mnie ten klient. Miał zielone oczy i brązowe lekko
kręcone włosy. Czułam, że go kojarze, ale nie wiedziałam skąd.
Po
chwili jednak przypomniało mi się, że widziałam go wtedy w autobusie razem z
Eryką.
Przyszli
następni klienci, był straszny gwar. Loczek zapłacił i wyszedł bez słowa, o
godzinie 16:40 skończyłam pracę. Podążyłam szybko w stronę domu, w drodze
dzwoniąc do Holly i Eryki.
V:Siemka,
jak tam się czujesz?
E:Hejka,
a spoko, już lepiej, tylko mi się strasznie nudzi.
V:O to
bardzo dobrze się składa, ponieważ wybieram się na basen idziesz ze mną?
E:Teraz?
O tej porze?
V:Nom,
dopiero skończyłam pracę.
E:No
dobra gdzie i za ile?
V:Spotkajmy
się przy Nando's za 20 mminut ok?
E:Ok,
to do zobaczenia.
Tak
samo rozmawiałam z Holly. Postanowiłam, że nie będę brała James'a bo znowu się
z kimś o niego pokłócę.
Weszłam
do domu pakując najpotrzebniejsze rzzeczy i ruszyłam w stronę
restauracji.
Po 10
minutach byłam na miejscu.
E:Hej
V:No
siemka - cmoknęłyśmy sie na przywitanie w policzek i ruszyłyśmy w stronę
basenu. Dziś było na prawde gorąco. W cieniu były 34 stopnie.
Gdy
byłyśmy już na miejscu zauważyłyśmy na korytarzu Holly. Poszłyśmy się przebrać.
Po kilku minutach siedziałyśmy już w wodzie. Szukałam wzrokiem Niall'a. Byli po
drugiej stronie basenu więc podążyłam w tamtą stronę, a dziewczyny za mną.
V:Hejka
N:Cześć
- ku mojemu zdziwieniu obok Niall'a siedział ten sam chłopak który był dziś w
restauracji. Znali się? To dlaczego nie odzywali się wtedy do siebie?
N:To
jest Harry, Zayna to już znacie.
V:Miło
poznać jestem Vaness'a a to Holly i
H:I
Eryka - dokończył za mnie brunet, patrząc na Zborowską. Obydwoje patrzyli sobie
w oczy, nastała chwila ciszy.
Z:Miło
cię poznać Holly - gdy po chwili odezwał się Zayn.
Ho:Mnie
również miło cię poznać, znaczy was wszystkich, ale jak ty masz na imie?
N:Ach
przepraszam jestem Niall nie przedstawiłem się.
Siedzielśmy
tak dłuższą chwilę i rozmawialiśmy gdy naglę z zaskoczenia Harry wybuchnął
pomysłem.
H:Urządźmy
wyścigi.
V:Yy to
nie jest dobry pomysł.
H:TO
jest bardzo dobry pomysł.
V:To ja
nie biorę udziału.
N:Czemu?
V:Nie
umiem pływać - po ich minach można było rozczytać zaskoczenie, gdy zaraz po tym
wszyscy buchnęli ogromnym śmiechem a ja znowu przy obecności Niall'a zalałam
się rumieńcem.
N:Spoko,
to wy zacznijcie, a ja nauczę Vanessę pływać.
V:Nie,
ja popatrzę, pływaj - rozkazałam jednak Horan chwycił mnie za rękę i pociągnął
za sobą na sam środek zbiornika. Przeszły mnie dreszcze. Niall naprawde nie
musisz, ja... ja popatrze.
N:Nie
marudź tylko się połóż i odpręż.
V:Boję
się.
N:Czego?
V:Że
się zachłystnę.
N:Nie
masz się czego bać podrzymuje cię pod wodą.
V:Mnie
tak szybko nie nauczysz.
N:Spokojnie
mamy jeszcze 2 godziny - uśmiechnęliśmy się do siebie.
Położyłam
się powoli na wodzie gdy nagle zostałam zalana wodą jakby ktoś polał mnie nią z
wiadra.
N:Harry
debilu uwarzaj - wydarł się na niego gdy ja w tym czasie chłystałam się wodą.
N:Już
dobrze, spokojnie - mówił głaszcząć mnie po plecach, po czym znowu przeszły
mnie ciarki.
V:Przepraszam
Niall, ale ta nauka już dzisiaj chyba nic nie da.
N:Cóż
też tak stwierdzam, bo przy nich nic się nie da sensownego zrobić.
Wybuchnęliśmy śmiechem na co tylko Holly z początku basenu krzyczła
Ho:Gołąbki
chodźcie do nas!!!
Spojrzałam
na Horan'a który właśnie zalał się rumieńcem, czyli nie tylko ja tak
oddziaływałam. Gdy doszliśmy do nich siedziałam obok Niall'a i Eryki.
Z:Okey
teraz twoja kolej Eryka.
E:SPoko,
zobaczycie że będę najlepsza.
H:Chciałabyś...
- po raz drugi wybuchnęliśmy śmiechem.
Eryka
przepłynęła całą długość basenu.
Z:Ej
ludzie ona jak na razie ma najlepszy wynik.
H:Co?
JAk to możliwe, jest lepsza ode mnie?
V:Oj
Harry nie przejmuj się.
Przepłynęli
już Harry, Zayn, Eryka i Holly.
Ho:Niall
twoja kolej
N:Nie
ja się nie ścigam.
E:No
dawaj!
N:Nie,
zostawie Vanessy samej - spojrzałam na niego, a on lekko się uśmiechnął i znowu
zarumienił.
Z:Wymiękasz?
V:Idź
Niall, spokojnie dam sobie rade nie jestem małym dzieckiem.
N:Na
pewno?
V:Tak,
spokojnie idź.
Z:Do
pływu gotowy start - powiedział Zayn z czego zczęliśmy się śmiać.
Ho:Do
"pływu"? Nowe słowo?
Z:Tak -
powiedział bardzo dumnym siebię głosem.
Gdy
Niall już dopłynął, Malik spojżał na czasomierz.
Z:NO
cóż mamy dwa pierwsze miejsca, Eryka i Niall mają taki sam czas.
H:Kurwa!!!
Horan
znowu był obok mnie, tylko tym razem obejmując mnie ramieniem.
V:Gratulacje
- powiedziałam cicho by nikt więcj tego nie usłyszał. Niall spojrzał na mnie i
szeroko się uśmiechnął, szepcząc mi do ucha
N:Dziekuje
- i kurwa znowu przeszły mnie ciarki, czemu on tak na mnie działa?
H:Kiedy
rewanż?
Ho:W
sobotę?
E:Nie
ja w sobotę nie mogę, bo ide na wyścigi.
V:O
kurwa ja też chcę!!!
E:No
właśnie wieć raczej już nas dwie macie z głowy.
N:Trzy
osoby bo ja też się wybieram.
H:I ja
również.
V:Tak
więc cóz, może niedziela?
Z:Nom,
okey to o 14?
N:Spoko.
Została
nam jeszcze godzina...
_________________________________________________________________________________
Wstawiam rozdział Oli bo jest chwilowo niedyspozycyjna :) Miłego czytania :) Do zobaczenia :)
xPaula
