Rozdział 5

*OCZAMI ERYKI*

Jest niedziela.Obudziłam się o godzinie 9:30.Nie chciało mi się wstać ale niestety musiałam.Znowu leniwie wstałam z łóżka spadając z niego.
E:No kurwa.
Wstałam z podłogi i wybrałam ubrania na dzisiaj.Ruszyłam do łazienki.Wzięłam prysznic i założyłam ubrania.
Nie malowałam się dzisiaj bo nigdzie się nie wybierałam.Weszłam do kuchni w której siedział już mój tata.Na stole stały kanapki.
E:Hej tato.
T:Hej córuś.Co tak jak tam?
E:W porządku.Dzisiaj znowu idziesz na noc?
T:Niestety.
E:Jak zawsze.
T:Przepraszam mała.
E:Nie no ok.Przecież wiem że pracujesz.
Ojciec tylko się uśmiechnął i wyszedł do salonu.Po skończonym śniadaniu posprzątałam naczynia i wróciłam do pokoju.Włączyłam laptopa i zajrzałam na facebooka oraz aska.Nic ciekawego oprócz kilku nowych pytań.Odpowiedziałam na nie.Po skończeniu tego co robiłam wyłączyłam latopa i odłożyłam go na szafkę nocną.Położyłam się na łóżku.Była dopiero 11.Co ja będę robiłą cały dzień?Było dość ciepło więc wyszłam do ogrodu.Usiadłam na jednym z krzeseł i zaczęłam czytać moją ulubioną książkę pt.”Mechaniczny anioł”.Czytam ją już chyba 10 raz i nadal nie mam jej dosyć.Tata nadal oglądał TV.Po 30 minutach czytania znudziło mi się to.Weszłam do kuchni ponieważ miałam ochotę się czegoś napić.Oczywiście w lodówce pustki.Wzięłam kasę z domowego budżetu.
E:Tato ię do sklepu.
T:Ok tylko uważaj na siebie.
E:Whatever you sau big guy.
Wyszłam z domu z uśmiechem na ustach.Szłam w kierunku pobliskiego supermarketu.Nadal było ciepło.Założyłam swoje okulary przeciwsłoneczne.Chciałam przejść przez pasy ale było czerwone światło.Po chwili zmieniło się na zielone.Byłam w połowie pasów gdy zza skrzyżowania wyjechało rozpędzone czarne volvo.Nie mogłam się ruszyć.Zamknęłam tylko czy a po chwili poczułam uderzenie w brzuch.Upadłam na jezdnię.Poczułam że mam połamane kilka żeber,no ewentualnie ostro stłuczone.Próbowałam się podnieść lecz skutkowało to jeszcze gorszym bólem.Nagle ktoś do mnie podbiegł.Znałam ten głos.
V:Eryka.Boże.Co ci się stało???
E:Vanessa?Nie widzisz?Drobnych szukam.
V:Przestań.Możesz wstać?
E:Nie za bardzo.Pomożesz mi?
V:Jasne chodź.
Vanessa pomogła mi wstać i wolnym krokiem zeszłyśmy z drogi.
V:Poczekaj zadzwonię po karetkę.
E:No po co.Zaraz mi przejdzie.Odprowadź mnie tylko do domu.
V:No chyba cię pogięło.
E:No fakt faktem trochę tak.
V:Ha ha.No kurwa bardzo śmieszne.Siedź tu i czekaj a ja zadzwonie.
Vanessa zadzwoniła po karetkę, która po chwili przyjechała.Wsadzili mnie do niej wręcz siłą.Vanesse też zabrali bo długo ich o to prosiła.Dojechaliśmy do szpitala na sygnale.Jak ja nie lubię robić wokół siebie zamieszania.Lekarze zawieźli mnie na izbę przyjęć.Żebra powoli przestawały boleć.Po chwili przyszedł jakiś pożal się Boże doktorzyna i zaczął mnie badać.
D:Wygląda to tylko na mocne stłuczenie.
E:Mówiłam tym niedorozwojom w karetce że nic mi nie jest.
D:No jeszcze zobaczymy.Musimy ci zrobić jeszcze kilka badań
E:Boże.Mogę chociaż zadzwonić do taty?
D:Jasne.
Wyciągnęłam telefon i wybrałam numer taty.

ROZMOWA
E:Hej tato.
T:P hej.Co ty tak długo nie wracasz?
E:Jestem w szpitalu.
T:Co?Dlaczego?
E:Potrącił mnie samochód.Mam potłuczone żebra.Musza mi zrobić jeszcze kilka badań.
T:Już jadę.
E:Tato nie przyjeżdżaj.Niedługo mnie wypuszczą.Nie opłaca się.
T:Na pewno mam nie przyjeżdżać?
E:Na bank.Kocham cię .Pa
T:Pa
KONIEC ROZMOWY

Do Sali weszła pielęgniarka.Zmierzyła mi ciśnienie,podłączyła kroplówkę i pobrała krew.Do Sali znowu wparował lekarz.Tym razem zrobił mi USG brzucha.Jego mina była obojętna.Po skończonym badaniu wyszedł bez słowa.Słyszałam głosy na korytarzu a po chwili w drzwiach stanęła Vanessa.
V:Hej.Jak się czujesz?
E:Dobrze tylko ten doktorek nie chce mnie wypuścić do domu.
V:Może ma powód.
E:Lepiej dla niego.
V:Poczekam z tobą na wyniki.
E:Naprawdę nie musisz.Masz pewnie swoje plany.Nie chce cię wykorzystywać.
V:Po pierwsze nie miałam planów,po drugie nie wykorzystujesz mnie a po trzecie martwię się o ciebi.Zostaje.
E:Dziękuję.
V:Myślałam że będziesz się kłócić.
E:Nie ma sensu.Zbyt uparta jesteś.
V:Racja.
Vanessa uśmiechnęła się do mnie ukazując rząd śnieżnobiałych zębów.Odwzajemniłam gest a po chwili do Sali wszedł lekarz.
E:Czy mogę już wyjść?
L:Raczej tak tylko jest jeden problem.
E:Jaki problem?
L:Nie wiem za bardzo jak to pani powiedzieć.
E:Wal pan prosto z mostu.
D:No dobrze.W wyniku uderzenia pani narządy rozrodcze  zostały uszkodzone.W związku z tym..
E:Mów pan jak człowiek.

D:No więc…nie będzie pani mogła mieć dzieci.
______________________________________________________
Witam witam :) więc nowy rozdział już wstawiony teraz tylko czekać na następny :)   see you !!! :D :D :)